Waarom moeten werknemers in de ouderenzorg aandacht hebben voor homo- en lesbische ouderen?

De levensloop van een oudere met homoseksuele gevoelens is vaak anders dan van een heteroseksuele oudere. Slechts een kleine groep oudere homo’s en lesbiennes was in staat open te zijn over de seksuele voorkeur en het leven daar naar in te richten.

Een groot deel van de oudere lesbiennes en homoseksuelen van nu heeft haar homoseksuele gevoelens onderdrukt of is zelfs getrouwd (geweest) met iemand van het andere geslacht. Dat heeft te maken met het grote taboe op homoseksualiteit en de maatschappelijke afkeuring, die vroeger in nog grotere mate dan nu heersten. Veel homoseksuelen en lesbiennes kozen er onder die maatschappelijke druk voor om een heteroseksueel leven te leiden en niet uit de kast te komen.

Het taboe op homoseksualiteit onder de huidige generatie ouderen is onverminderd groot, met als gevolg dat verzorgings- en verpleeghuizen vaak geen homovriendelijke omgeving zijn. Dat kan er toe leiden dat lesbische- en homoseksuele ouderen meer eenzaamheid kennen dan hun hetero medebewoners. Een aantal van de roze ouderen van nu is, niet zelden na het overlijden van de partner, alsnog voor de seksuele voorkeur uitgekomen of heeft een scheiding aangevraagd. Dat maakt dat de huidige generatie roze ouderen niet automatisch gedurende haar hele leven een homoseksuele levensstijl leidde of vanzelfsprekend open is over haar seksuele geaardheid.

Voor een overzicht van de belangrijkste knelpunten voor roze ouderen, zie elders op deze website.

Handboek Roze Loper

Toolkit