Hoe kan een zorginstelling sociale uitsluiting voorkomen?

Als mensen homoseksuele persoon niet serieus nemen, heeft dat vaak te maken met vooroordelen. Men kent geen homoseksuelen of transseksuelen en heeft negatieve beelden in het hoofd. Voorlichting en dialoog kunnen dan een oplossing zijn.

Voorlichting (=het geven van informatie) is nuttig om vooroordelen te corrigeren. Door voorbeelden te geven en eigen verhalen te vertellen, wordt mensen duidelijk dat homoseksuelen ‘heel gewoon’ zijn. Pas op met het woord “normaal”. “Normaal” komt immers van het woord “norm”, en dat is hoe iemand MOET zijn. Leg uit dat iedereen verschillend is, en dat verschillen gewoon zijn. Maar wat is “normaal”  of “de norm”? Als dat betekent dat alle homoseksuelen zich precies zo als hetero’s moeten gedragen om geaccepteerd te worden, dan is het geen echte acceptatie. Dan mag je wel lesbisch zijn maar niet al te brutaal en niet al te kort ‘lesbisch’ haar hebben. Dan is het voor mannen niet toegestaan om nichterig over te komen of een homograpje te maken.

Dialoog is meer persoonlijk en wederzijds dan voorlichting. Voorlichting werkt op korte termijn goed, maar het is nodig dat een roze oudere ook geregeld over haar of zijn eigen belevenissen en gevoelens kan praten. De roze oudere kan dat vanzelfsprekend uit zichzelf doen, naar als hij of zijn dat niet gemakkelijk doet, dan kan het personeel er ook af en toe belangstellend naar vragen. Als het personeel merkt dat gesprekken alleen maar over kleinkinderen gaan en roze ouderen wel erg vaak buiten het gesprek vallen, kan men de roze oudere vragen iets te vertellen over een recente gebeurtenis die hem of haar heeft aangesproken. Het personeel kan ook dialogen als activiteit organiseren door in kringgesprekken mensen te laten vertellen over hun leven en belevenissen. Het is belangrijk dit op een open en niet-oordelende manier te doen.