Geen Arabische lente voor LHBT’ers

De hoop bij sommigen dat het einde van de dictatuur meer vrijheid voor homo’s in Egypte met zich mee zou brengen vervloog spoedig na de val van het Mubarak-regime. Bijna nergens in de Arabische wereld worden homo’s zo actief vervolgd als in Egypte. Niettemin bestaat er geen wettelijk verbod op homoseksualiteit. Onder homo’s leeft de vrees dat daarin verandering komt nu de Moslimbroeders deelnemen aan de macht. Tot nu toe is vanuit die hoek geen enkel initiatief genomen om homorechten verder in te perken. Ook in het parlement hebben de Moslimbroeders het onderwerp niet aangesneden.

Dat Azza Sultan haar naam in de krant wil hebben is bijzonder moedig. Zij is oprichter en voorzitter van de eerste en enige homo-organisatie van Egypte, Bedayaa. Homo’s en lesbiënnes hebben het zwaar in de Arabische wereld en Egypte vormt daarop geen uitzondering. Sultan en de 26-jarige Salam, mannelijk bestuurslid van Bedayaa, zitten nog na te huiveren van wat zich een paar dagen geleden heeft afgespeeld in het huis van een vriendin in Caïro.

Een bijeenkomst van zes Bedayaa-leden – drie vrouwen en drie mannen – werd wreed verstoord door een groep mannen uit de buurt die (terecht) het vermoeden hadden dat de bewoonster een lesbiënne was. Ze vertellen hoe de mannen de woning binnendrongen en de aanwezigen werden beroofd van waardevolle spullen en hoe ze 45 minuten lang werden geslagen en bedreigd met een mes. Sultan wist zich in een kamer op te sluiten en belde vrienden die hen kwamen ontzetten. Ze moest naar het ziekenhuis en ze heeft nog steeds last van een pijnlijke schedel. “De politie waarschuwen was uitgesloten, want die zou de kant van de aanvallers kiezen”, zegt Sultan. Aangifte hebben ze later nog wel gedaan maar daarbij moest verzwegen worden dat de helft van de groep uit mannen bestond want anders hadden ze de verdenking op ‘prostitutie’ over zich afgeroepen. Vertellen dat het ging om homohaat was al helemaal niet aan de orde. “Mensen zijn altijd bang om naar de politie te gaan”, zegt Salam. “Alleen al het vinden van crême in mijn tas was aanleiding voor de politie om woedend te zeggen: je bent homo!” Het zijn voorbeelden van een maatschappelijk klimaat dat uiterst homovijandig is. Het semi-clandestien bestaan van Bedayaa is daarvan ook een uiting en de groep moet zeer behoedzaam opereren. “Zelfs mensenrechtenorganisaties in Egypte durven niet met ons samen te werken”!

Uit: De Volkskrant, 6 november 2012

Bij de foto: Caïro 2001, De politie arresteert op de Queen Boat (een rondvaartboot op de nijl), nachtclub voor homo’s in Caïro, 52 mannen. De razzia geldt als een omslagpunt: sindsdien worden homo’s in Egypte niet langer gedoogd maar opgejaagd.