Ik zit met het boek in mijn hand. Het boek over Opa en zijn camper. Achterkleinzoon van ruim 3 jaar kruipt dicht tegen zijn mama aan en vleit: “ Mama, lezen !” Haar arm sluit zich om hem heen en zo zit hij veilig in z’n slaapholletje. Zijn ogen geven aan mij een boodschap door en ik geef het NIEUWE BOEK aan zijn Mama, mijn kleindochter. Papa zit op de andere bank en lijkt verdiept in teksten of plaatjes op z’n gsm.

Rust en een herkenbaar gevoel van knusheid hangen als een vertrouwde jas om me heen.

Opa, in het verhaal, vertelt over vroeger, over lang geleden. Over de leuke camper en over het leven in zo’n klein woninkje. Samen met Opi maakte hij grote reizen naar verre landen en grote steden. “He,” klinkt een verschrikte stem vanaf de andere bank, “he, wat zeg je nu, Opa en Opi ???” De stem van een bijna verontwaardigde papa is goed te horen vanaf de andere bank. “ Dat meen je niet.” De muziek van die stem geeft meer te horen, dan er wordt uitgesproken:

  • bij een opa hoort een oma
  • lees mijn zoon die flauwe kul niet voor.

Ik schrik, ik ben de overgrootmoeder van dit jochie, de grootmoeder van zijn vrouw en ik ben lesbisch. Mijn keel knijpt dicht. De moeder van het jochie spot een beetje met zijn opmerking en leest onverstoorbaar door.

Als lesbisch ambassadeur Roze 50+ geef ik vaak les over de situatie van oudere LHBT-ers aan hulpverleners in opleiding. Dan praat ik, wissel van gedachte, maak grapjes en probeer zo mijn bijdrage te leveren aan een wereld-in-verandering.

Nu ben ik stil, heel stil….

Magda Romgens. Juni 2021.

Voor meer informatie over het boek Opa's Camper, ga naar: https://www.hebban.nl/boek/opas-camper-harry-woodgate